info@tikafoundation.com        

Van straat naar baan

Achterstandskinderen van de straat naar school

We kregen er gewoon buikpijn van, toen we voor het eerst echt in contact kwamen met straatkinderen en hun leefsituatie. Zo kan een kind toch niet leven denk je dan…

In de Kathmandu-vallei, ten oosten van Kathmandu ligt Banepa aan de grote “snelweg” van India naar China. Een plek waar veel dagloners naar toe zijn getrokken in de hoop op werk. Er zijn veel 1-ouder gezinnen, waarvan de vader weggelopen is. Als dan de moeder werk heeft, worden de kinderen noodgedwongen aan hun lot overgelaten. Daarbij zorgen de oudere kinderen zo goed mogelijk voor de kleintjes.

Deze kinderen krijgen dus geen onderwijs en leven veelal op straat, waar ze zich bezig houden met bedelen, schoenen poetsen, afwassen in hotels en zwaar sjouwwerk bij vrachtwagenchauffeurs. Ze staan dagelijks bloot aan de gevaren van uitbuiting, kinderhandel en seksueel misbruik. Hun toekomst ziet er slecht uit.

Wij hebben moeders geïnterviewd. Intens treurige verhalen en tegelijkertijd met voelbare ambitie. Deze moeders willen heel graag een beter leven voor hun kinderen, maar voelen zich in een onmogelijke spagaat tussen de noodzaak om lange dagen te moeten werken en de drang om te zorgen voor het gezin.

Wij buigen hier de negatieve spiraal om naar een positieve. Onderwijs is daarbij essentieel om kinderen de kans te geven op een betere toekomst.

TIKA Foundation maakt het voor ruim 30 kinderen mogelijk om mee te doen in het reguliere basisonderwijs. We geven ze hiermee regelmaat en structuur en betekenis in het leven. Daarbij zorgen we ook voor ondersteunende zaken als schrijfmateriaal, boeken en kleding/schoeisel. Deze kinderen, tussen 7 en 13 jaar, hebben vaak nog nooit eerder op school gezeten. Het is een nieuwe wereld voor ze.

Om hun integratie in de “normale wereld” te versnellen krijgen ze speciale bijlessen. Ze maken een enorme groei door en de enorme achterstand wordt kleiner. De bijlessen zorgen tegelijkertijd voor enige na-schoolse opvang. Het schoolhoofd, dat aanvankelijk sceptisch was, is enthousiast geworden over de resultaten.

We hebben een projectleider aangesteld speciaal op deze locatie. Hij houdt de supervisie in handen, geeft intensieve individuele begeleiding en onderhoudt zeer regelmatig contacten met de ouders. Hij wordt daarin bijgestaan door een vaste medewerker van de lokale welzijnsorganisatie CIF en de overall leiding is in handen van onze Nepalese partner Tej Shresta. De extra begeleiding is o.a. nodig om het risico van drop-outs te beperken.

Voor enkele kinderen moesten we een hostel-faciliteit inrichten. Het zijn kinderen van seizoenarbeiders, die soms enkele maanden van huis zijn en dan helemaal niet voor de kinderen kunnen zorgen. In die periode nemen wij de zorg en huisvesting tijdelijk over.

Van straat naar baan

Een kleinere groep oudere kinderen, die door hun leeftijd (16 jaar en ouder) niet meer in het gewone onderwijs passen, krijgen een vakopleiding op een kostschool van een gerenommeerd instituut (UCEP/ Timi Technical School). De toelating is sterk afhankelijk van de gemotiveerdheid van de kinderen. Zij leren hier in een ½ jaar tijd een vak (bv timmerman, automonteur, elektricien of loodgieter) inclusief sociale vakken/levenslessen, waarbij een baangarantie wordt gegeven van 80%. De 1e groep is in 2016 uitgestroomd en heeft een baan. Wat een prestatie voor deze “kansloze” jongeren!

We bekijken momenteel of we er meer van dit soort opleidingsmogelijkheden zijn. Een van dingen waar we naar kijken is een vakopleiding tot vrouwelijke trekking guide speciaal voor meisjes uit het Himalaya gebied.Wordt vervolgd.



Kinderhuis


School


Studiebeurs meisjes

 

 

< Terug naar “wat we doen”